{"id":63390,"date":"2025-04-09T10:32:45","date_gmt":"2025-04-09T05:02:45","guid":{"rendered":"https:\/\/idronline.org\/article\/%primary_category_article%\/staying-relevant-how-organisations-can-support-todays-youth\/"},"modified":"2026-01-14T22:34:44","modified_gmt":"2026-01-14T17:04:44","slug":"staying-relevant-how-organisations-can-support-todays-youth","status":"publish","type":"article","link":"https:\/\/idronline.org\/gu-in\/article\/youth\/staying-relevant-how-organisations-can-support-todays-youth\/","title":{"rendered":"\u0ab8\u0ac1\u0ab8\u0a82\u0a97\u0aa4 \u0ab0\u0ab9\u0ac7\u0ab5\u0ac1\u0a82: \u0ab8\u0abe\u0aae\u0abe\u0a9c\u0abf\u0a95 \u0ab8\u0a82\u0ab8\u0acd\u0aa5\u0abe\u0a93 \u0a86\u0a9c\u0aa8\u0abe \u0aaf\u0ac1\u0ab5\u0abe\u0aa8\u0acb\u0aa8\u0ac7 \u0ab6\u0ac0 \u0ab0\u0ac0\u0aa4\u0ac7 \u0ab8\u0ab9\u0aaf\u0acb\u0a97 \u0a86\u0aaa\u0ac0 \u0ab6\u0a95\u0ac7 \u0a9b\u0ac7"},"content":{"rendered":"

જીવનના અલગ-અલગ તબક્કે યુવાનોની પ્રેરણાઓ પણ અલગ-અલગ હોય છે. તે તેમની સામાજિક-આર્થિક પરિસ્થિતિઓ, તેમના ભૌગોલિક સ્થાન, તેમની ઉંમર અને તેમના સાથીદારો અનુસાર હંમેશા બદલાતી રહે છે.<\/p>

2013 માં રીપ બેનિફિટ<\/a> શરૂ કરવામાં આવ્યું ત્યારે અમારું અનુમાન હતું કે યુવાનો તેમના સમુદાયની સમસ્યાઓથી વાકેફ છે, પરંતુ તેઓ તેમના જ્ઞાનને ઉકેલોમાં કેવી રીતે રૂપાંતરિત કરવું એ કદાચ સમજી શકતા નથી. તેઓ તેમના સમુદાયમાં ટૂંકા ગાળાની અને લાંબા ગાળાની અસર ઊભી કરવા સુસંગત પગલાં શી રીતે લઈ શકે? આ મુદ્દો ધ્યાનમાં રાખીને અમે 12-18 વર્ષની વય જૂથના યુવાનોને હાઇપરલોકલ ક્લાઇમેટ અને નાગરિક સમસ્યાઓ ઉકેલવા માટે પ્રોત્સાહિત કરવાના ઉદ્દેશ્ય સાથે સોલ્વ નિન્જા કમ્યુનિટીઝ<\/a> (સમુદાયો) વિકસાવવાનું શરૂ કર્યું હતું. આ સમુદાયો સંવેદનક્ષમ અને ટકાઉ હોવાની સાથે સાથે સ્વ-સંગઠન માટે સક્ષમ હોવા જોઈએ જેથી યુવાનો સમસ્યાઓ ઓળખવાની અને તેના ઉકેલો શોધવાની જવાબદારી લઈ શકે.<\/p>

આ સમુદાયો ચલાવતી વખતે અમે અજમાયશ દ્વારા અને અમારી ભૂલોમાંથી શીખ્યા કે યુવાનોને તેમના કામમાં ઉત્સાહપૂર્વક જોડાયેલા રાખવાનો અર્થ છે તેમની બદલાતી જરૂરિયાતો સાથે તાલમેલ જાળવી રાખવો. બિનનફાકારક સંસ્થાઓ કેવી રીતે આ જરૂરિયાતો જાણી શકે અને યુવાનો સાથે અર્થપૂર્ણ રીતે જોડાઈ શકે તેની વાત આ લેખમાં છે.<\/p>

\"What<\/a><\/div>

1. યુવાનોને સહયોગ આપવા માટે જગ્યા બનાવો<\/h3>

2015 માં અમારા પાયલોટ પ્રોજેક્ટ (પ્રાયોગિક પરિયોજના) દરમિયાન અમે એક નાની સંસ્થા હતા. પંદર યુવાનો અમારી સાથે જોડાયા હતા અને અમે તેમને વ્યક્તિગત સહાયોગ આપ્યો હતો. આમાં સમુદાયની સમસ્યાઓને કેવી રીતે ઓળખી શકાય અને તેનું નિરાકરણ કેવી રીતે કરવું જોઈએ જેવા તેમના પ્રશ્નોના જવાબ આપવાનો સમાવેશ થાય છે.<\/p>

એક ઇન્ટર્ન, શ્રિયા શંકર, 9 મા ધોરણમાં હતી ત્યારે અમારી સાથે જોડાઈ હતી. જ્યારે તે કોલેજમાં ગઈ ત્યારે શ્રિયાએ તેના વિસ્તારમાં પાણીના પ્રદૂષણની સમસ્યા, ખાસ કરીને પાણીમાં ગણેશની મૂર્તિઓના વિસર્જનથી થતા પ્રદૂષણની સમસ્યા ઉકેલવા માટે એક પરિયોજના શરૂ કરી. તેણે તેના સમુદાયમાં ઇકો-ફ્રેન્ડલી (પર્યાવરણને અનુકૂળ) ગણેશમૂર્તિઓના ઉપયોગને પ્રોત્સાહન આપ્યું. પછીથી તેને શિક્ષણ ક્ષેત્રે કામ કરવામાં રસ પડ્યો; તેણે અનાથાશ્રમોમાં વંચિત સમુદાયના બાળકોને ભણાવવાનું શરૂ કર્યું. પોતાના કામમાંથી મેળવેલા શિક્ષણ દ્વારા 2021 માં શ્રિયાએ શિક્ષણ ક્ષેત્રમાં તેની ઉદ્યોગસાહસિકતાની સફર શરૂ કરી. તે હવે ઓપરેશનલ, વ્યૂહાત્મક અને ભંડોળ ઊભું કરવાના પ્રશ્નો લઈને અમારી પાસે આવે છે અને અમે તેને તેની સંસ્થા ચલાવવા માટે જરૂરી માહિતી અને માર્ગદર્શન આપી શકે તેવા ઇન્ક્યુબેટર્સ સાથે જોડીએ છીએ.<\/p>

જો કે યુવાનોને માત્ર સમુદાય-સંબંધિત કાર્ય પૂરતું જ માર્ગદર્શન આપવાની જરૂર છે એવું નથી. તેમને તેમના ભવિષ્ય સંબંધિત લાગણીઓ, ચિંતાઓ અને ડર વિષે અમારી સાથે અને એકબીજા સાથે વાત કરવા માટે એક જગ્યા જોઈએ છે.<\/p>

નાના જૂથ માટે વ્યક્તિગત સહયોગ પૂરો પાડવાનું કામ સરળ છે. જો કે એકવાર સંગઠનોનો વિકાસ થાય પછીથી વ્યક્તિગત સંબંધો જાળવી રાખવા મુશ્કેલ બની શકે છે. જેમ જેમ અમારા સમુદાયો મોટા થતા ગયા તેમ તેમ યુવાનો માટે વિચારોનું આદાન-પ્રદાન કરવા, તેઓ જે લાગણીઓ અનુભવી રહ્યા છે એ વિશે વાત કરવા અને સહયોગ માગવા માટેની જગ્યા ઓછી થતી ગઈ. આવી સ્થિતિમાં યુવાનો એકલતા અનુભવી શકે છે અને પોતાની સમસ્યાઓની વાત કોની સાથે કરવી એ અંગે મૂંઝવણ અનુભવી શકે છે. સમાન અનુભવોની વાતો કરવાથી યુવાનોમાં તેઓ એક જ સમુદાયનો ભાગ છે એ ભાવના વિકસાવવામાં મદદ મળે છે.<\/p>

અમે યુવાનો ભેગા થઈ શકે તેવા અડ્ડાઓ અથવા મેળાવડાઓનો ખ્યાલ રજૂ કર્યો. આ અડ્ડાઓ હવે તેમના માટે માર્ગદર્શન આપતી અને શીખવાની જગ્યાઓમાં ફેરવાઈ ગયા છે. આવા અડ્ડાઓ ઔપચારિક અને અનૌપચારિક તેમજ ઓફલાઇન અને ઓનલાઇન બંને છે. ઉદાહરણ તરીકે, અમે પંજાબના જલંધરમાં ત્રણ નીતિ-સંબંધિત અડ્ડાઓનું આયોજન કર્યું હતું, જ્યાં યુવાનો તેમના પ્રદેશને લાગુ પડતી નીતિઓના ફાયદા અને ગેરફાયદા વિશે ચર્ચા કરવાની હતી. સમુદાયના એક સભ્ય, સિમરને અમારો સંપર્ક સાધીને કહ્યું કે તેમને આ મુદ્દા વિશે પૂરતી ખબર ન હોય તો શું થશે એ વિચારે તેઓ ભાગ લેતા ગભરાઈ રહ્યા છે. તેઓ ભાગ લેવામાં ખચકાટ અનુભવતા હતા અને તેમનામાં આત્મવિશ્વાસનો અભાવ હતો. પરંતુ જ્યારે તેમણે તેમના સાથીદારોને ભાગ લેતા જોયા અને તેમને સમજાયું કે અહીં કોઈ ગ્રેડિંગ નથી અને કોઈ તેમના વિષે કોઈ અભિપ્રાય બાંધી રહ્યું નથી ત્યારે તેમનામાં તેમનું વાતચીત કૌશલ્ય વિકસાવવા માટેનો અને જલંધરમાં તેમના પોતાના સમુદાયનું નેતૃત્વ કરવા માટેનો આત્મવિશ્વાસ આવ્યો. આવી જગ્યાઓ યુવાનોને સ્પષ્ટ સૂઝ મેળવવામાં અને જ્ઞાનનું આદાન-પ્રદાન કરવામાં મદદ કરે છે.<\/p>

\"donate<\/a><\/div>

અમે યુવાનોને કેવા પ્રકારના અડ્ડાઓમાં રસ છે તેની માહિતી તેમની પાસેથી એકત્રિત કરી છે. તેઓ તેમના માનસિક સ્વાસ્થ્ય અને તેમની સ્થાનિક સંસ્કૃતિની ચર્ચા કરે છે અને અભ્યાસેતર પ્રવૃત્તિઓમાં જોડાય છે. હાયપરલોકલ સ્તરે (સ્થાનિક સ્તરે, પોતાના જેવા લોકો સાથે) વાતો કરવાથી એકબીજા સાથે ઘનિષ્ઠ સંબંધ બંધાય છે.  <\/p>

\"\"<\/source><\/source><\/source><\/picture><\/a>
યુવાનોને ભવિષ્ય વિશેની પોતાની લાગણીઓ, ચિંતાઓ અને ભયોને વ્યક્ત કરવાની જગ્યા જોઈએ છે. | તસવીર: Cattan2011<\/a> \/ CC BY<\/a><\/figcaption><\/figure>

2. નિયંત્રણ સંતુલિત કરીને યુવાનો સાથે કામ કરો<\/h3>

અમારી અપેક્ષા એ હતી કે એકવાર હાઇપરલોકલ યુવા સમુદાયો સ્થપાયા પછી યુવાનો પોતાને સંગઠિત કરશે અને તેમના પોતાના સમૂહોનું નેતૃત્વ કરશે. પરંતુ તેઓ તેમના સાથીદારોનું નેતૃત્વ કરવામાં, તેમને પ્રભાવિત કરવામાં અને સંગઠિત કરવામાં મુશ્કેલીઓનો સામનો કરી રહ્યા હતા. અમે તેમની પાસેથી શું અપેક્ષાઓ રાખીએ છીએ એ અમે તેમને જણાવ્યું નહોતું અને એ કારણે સમસ્યા વધુ જટિલ બની ગઈ હતી. તેમણે શું કરવું જોઈએ એ અંગે તેઓ મૂંઝવણમાં મૂકાઈ ગયા હતા.<\/p>

આનો સામનો કરવા માટે અમે પ્રણાલીનું કેન્દ્રીકરણ કર્યું – એટલે કે અમે યુવા નેતાઓ અને સમુદાયના સભ્યો માટે માર્ગદર્શિકા રજૂ કરીને પદ્ધતિસરનું માળખું ધરાવતા સમુદાયોની રચના કરી. અમે સ્પષ્ટ કર્યું કે સમુદાયો ક્યારે મળશે અને તેઓ એકબીજા સાથે કેટલું જોડાશે. સમુદાય સાથે જોડાવા માટેની પૂર્વશરતરૂપે કેટલીક વ્યક્તિગત પ્રવૃત્તિઓ કરવાની રહેતી, અને આ બધું ઘણી મોટી જવાબદારી સાથે આવ્યું હતું. પરંતુ આ અભિગમમાં પણ તેની પોતાની ખામીઓ હતી. અહીં નવીનતા અને સર્જનાત્મકતા માટે બહુ ઓછો અવકાશ રહ્યો અને સમુદાયો અને નેતાઓની અમારી ઉપરની નિર્ભરતા વધી ગઈ.<\/p>

આની ઉપરથી અમે શીખ્યા કે જો આપણે <\/a>યુવાનો તેમના પોતાના સમુદાયનું નેતૃત્વ કરે તેમ ઈચ્છતા હોઈએ તો ખૂબ નિયંત્રણો હોય અથવા કોઈ જ નિયંત્રણ ન હોય તેવી પરિસ્થિતિ કામ નહીં લાગે. અહીં સંતુલન હોવું જરૂરી છે – શરૂઆતમાં કેટલીક પ્રણાલીઓ અને પ્રક્રિયાઓ હોઈ શકે છે; પરંતુ પછીથી જ્યારે તેઓને મદદની જરૂર હોય ત્યારે તેઓ તેમના માર્ગદર્શકોનો સંપર્ક સાધી શકે છે. આમ કરવાથી અનુકૂલન અને પરિવર્તન માટે અવકાશ રહે છે, યુવા નેતાઓ જાતે નિર્ણય લેતા થાય છે. તદુપરાંત સમુદાયમાં જોડાવા માટેના અમારા અગાઉના દિશાનિર્દેશોને અમે નાબૂદ કરી નાખ્યા છે. તેને બદલે યુવાનો પોતે પસંદ કરી શકે છે કે તેઓ સમસ્યાના ઉકેલ પર વ્યક્તિગત રીતે કામ કરવા માગે છે કે પછી સમુદાયની સાથે. નિર્ણય લેવાની સ્વતંત્રતા તેમને સર્જનાત્મક બનવા અને ભાગ લેવા માટે પ્રોત્સાહિત કરે છે.<\/p>

3. યુવાનોની પૃષ્ઠભૂમિને ધ્યાનમાં લો<\/h3>

સૌથી પહેલા એ સમજવું અગત્યનું છે કે પંજાબમાં કારગત નીવડે તે ઉકેલ કદાચ બેંગલુરુમાં કામ ન પણ લાગે અને તેથી ઊલટું પણ તેટલું જ સાચું છે. રવિ પંજાબમાં રહેતો એક યુવાન છે અને પંજાબમાં ભાગ્યે જ કોઈ જંગલ<\/a> બચ્યું છે એ કારણે રવિ તેના ગામડાના વિસ્તારમાં રોપાઓ વાવવા માટે અત્યંત ઉત્સાહી છે. પરંતુ જો બેંગલુરુ આવી સમસ્યાનો સામનો કરતું ન હોય તો તે વિસ્તારના યુવાનોને આવા ઉકેલમાં એટલો રસ ન હોય.<\/p>

એ જ રીતે, જો ગ્રામીણ પંજાબની છોકરીઓ માર્ગદર્શન માટે અરજી કરે તો તેમને અંગ્રેજી બોલતા પુરુષ માર્ગદર્શકને બદલે પંજાબી-ભાષી મહિલા માર્ગદર્શક આપવામાં આવવી જોઈએ. યુવાનોની ઉંમર, લિંગ, સ્થાન અને સામાજિક-આર્થિક પરિસ્થિતિઓની સૂક્ષ્મતા ધ્યાનમાં લેવી મહત્વપૂર્ણ છે.<\/p>

આંકડા એકત્રિત કરવાના માર્ગ તરીકે અમે ચેટબોટ્સનો ઉપયોગ કરવા માગતા હતા ત્યારે આ વાતની પુષ્ટિ થઈ. યુવાનોએ ચેટબોટ દ્વારા અમને તેમના કામ અંગેની માહિતી આપવાની હતી. અમારી સાથે કામ કરતા મોટાભાગના લોકો ટિયર-2 અને ટિયર-3 શહેરોના હતા. તેઓ ચેટબોટનો ઉપયોગ કરવામાં મુશ્કેલીઓનો સામનો કરી રહ્યા હતા – તેઓએ તેમની પ્રવૃત્તિઓના પ્રભાવ, તેઓ કેટલા લોકોને મળ્યા વિગેરે અંગેની માહિતી અપલોડ કરવાની હતી, પુરાવા તરીકે ફોટા ક્લિક કરવાના હતા. આવા માધ્યમ દ્વારા નિયમિતપણે રિપોર્ટિંગ કરવાની ટેવ પાડવાનું મુશ્કેલ હતું. આ અભિગમ દેશભરના 14 રાજ્યો અને કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશોમાં અમે જેમની સાથે કામ કર્યું છે તે યુવાનોની વિવિધતાને સમાવી શક્યો નહીં.<\/p>

હવે અમે અમારા ચેટબોટ્સને વિવિધ પ્રાદેશિક ભાષાઓમાં ચલાવીએ છીએ. અહીં તેમનું ભૌગોલિક સ્થાન ધ્યાનમાં લેવાય છે પરિણામે તેમને તેમના સાથીદારો સાથે જોડવામાં મદદ મળે છે. ચેટબોટ ઇન્ટરેક્ટિવ, માહિતીપ્રદ છે અને તેના પર વોઇસ મેસેજ મોકલી શકાય છે, જે તેને સુલભ બનાવે છે. અમે નિયમિતપણે સમુદાય દ્વારા લેવામાં આવેલાં પગલાંની વાત કરીએ છીએ અને તેનાં વખાણ કરીએ છીએ. આ એક પ્રોત્સાહન તરીકે કાર્ય કરે છે અને સમુદાયના નેતાઓને તેમની પ્રવૃત્તિઓ અને સફળતાની વાતોથી અમને માહિતગાર રાખવા માટે પ્રેરણા આપે છે.<\/p>

4. પુરસ્કાર અને કદર અત્યંત જરૂરી છે<\/h3>

સમુદાયની ભાગીદારી વધારવા માટે પ્રોત્સાહનો આપવા એ નવી વાત નથી. પરંતુ યુવાનોને જોડાયેલા રાખવા માટે યોગ્ય પ્રકારના પ્રોત્સાહનો આપવા એ અગત્યનું છે. આર્થિક પ્રોત્સાહનો આપવા એ યોગ્ય અભિગમ છે એમ માની લેવું સહેલું છે, પરંતુ દરેક માટે આ સાચું નથી.<\/p>

યુવાનો મુખ્યત્વે ચાર કારણોસર અમારા સમુદાયોમાં જોડાય છે: તેમના વિસ્તારના લોકો સાથે ભાવનાત્મક જોડાણો બનાવવા, ભવિષ્યમાં<\/a> તેમને મદદરૂપ બને તેવા કૌશલ્યો શીખવા, આર્થિક પુરસ્કારો કમાવવા અને સમુદાયમાં પરિવર્તન લાવવા. અમારે તેમના કાર્યક્રમ અથવા સમુદાયમાં જોડાવાના કારણોને ધ્યાનમાં લેવા પડશે, જેથી કરીને તેમને અમારી સાથે કામ <\/a>કરવાનું ચાલુ રાખવા માટે પ્રોત્સાહન મળી રહે છે.<\/p>

દાખલા તરીકે, અમે જે અડ્ડાઓ શરૂ કર્યા છે તે તેમના માટે ભાવનાત્મક જોડાણો બનાવવા માટેની અને તેમને કૌશલ્ય નિર્માણમાં મદદ કરી શકે તેવા માર્ગદર્શકો શોધવા માટેની જગ્યાઓ છે. અમે નાણાકીય પ્રોત્સાહનો અને પ્રમાણપત્રો જેવા પુરસ્કારો પણ પ્રદાન કરીએ છીએ અને શિષ્યવૃત્તિની તકો અંગેની માહિતીનો પ્રસાર કરીએ છીએ. છેવટે, સમસ્યાનું નિરાકરણ કરવાના આનંદની ઉજવણી તેમને તેમના સમુદાય માટે વધુ સારું કામ કરવા પ્રોત્સાહિત કરે છે અને તેમને પોતાની પ્રશંસા થયાની અને પોતે સમુદાય માટે મૂલ્યવાન હોવાની અનુભૂતિ કરાવે છે. આ અભિગમોનું ગતિશીલ સંયોજન કામમાં ભાગ લેવામાં તેમનો રસ જાળવી રાખે છે.<\/p>

5. વધુ પડતી ‘પ્રેરણા’ થાકમાં ફેરવાઈ શકે છે<\/h3>

એક તબક્કે, યુવાનો તરફથી જવાબદારીની અમારી જરૂરિયાત ખૂબ જ વધી ગઈ હતી કારણ કે તેઓ કેટલી સમસ્યાઓ ઉકેલી શકે છે તે અમારી સફળતાનો માપદંડ બની ગયો હતો. યુવાનોને વધુ સમસ્યાઓ ઉકેલવા માટે પ્રોત્સાહિત કરવા માટે અમે કાર્યક્રમોમાં સ્તરો રજૂ કર્યા હતા. દરેક સ્તરમાં 10 સમસ્યાઓ હતી, અને આગલા સ્તર પર જવા માટે તેમણે ઓછામાં ઓછી પાંચ સમસ્યાઓ ઉકેલવાની હતી. પરંતુ ટૂંક સમયમાં સમુદાયોએ પૂછવાનું શરૂ કર્યું, “એકવાર અમે સ્તરો પૂરા કરીએ પછી શું? તેનાથી અમને શું ફાયદો થાય થશે?”<\/p>

એકવાર, આઠમા ધોરણના એક વિદ્યાર્થીએ અમને કહ્યું, “અમારી પાસેથી પર્યાવરણને બચાવવાની, પ્રાણીઓની સંભાળ રાખવાની, અમારા વડીલોની સંભાળ રાખવાની અને ઘણું બધું કરવાની અપેક્ષા રાખવામાં આવે છે! આ બધામાં અમે સારો દેખાવ શી રીતે કરી શકીએ?” અમને સમજાયું કે ઇકોસિસ્ટમ તરીકે, વિકાસ ક્ષેત્ર યુવાનો પર માહિતીનો બોજ લાદવાનું વલણ ધરાવે છે અને અપેક્ષા રાખે છે કે તેઓ આ બધાનો તેમના કામમાં સમાવેશ કરે.<\/p>

અમે હવે સ્તરોની પ્રણાલી નાબૂદ કરી દીધી છે, અને તેને બદલે તેમને મહિનામાં પાંચથી છ કલાક પ્રવૃત્તિઓ કરવા જણાવ્યું છે. કયા પ્રકારની પ્રવૃત્તિઓ કરવી તે નક્કી કરવાનું તેમના પર છોડી દેવામાં આવે છે, અને જો તેઓ ભાગ ન લે તો અમે તેમને સિસ્ટમમાંથી બહાર કાઢી મૂકતા નથી.<\/p>

જવાબદારી સુનિશ્ચિત કરવા માટે આંકડાઓ કરતાં સફળતાની વાર્તાઓને મહત્વ આપવું ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. જ્યારે કોઈ એક શહેર, જેમ કે જાલંધર, સારો દેખાવ કરે છે, ત્યારે અમે તેની ઉજવણી કરીએ છીએ અને બધાને કહીએ છીએ કે 200 લોકોના સમુદાયે 600 કલાકની મહેનતથી કેવી રીતે સમસ્યાઓ હલ કરી જેથી બીજા શહેરોને પણ પ્રેરણા મળે છે. જલંધર જે કંઈ કરી રહ્યું છે તે અમૃતસર પણ અપનાવે છે. તંદુરસ્ત સ્પર્ધા અને સહયોગ દ્વારા તેઓ પોતાને જવાબદાર બનાવે છે અને વિચારવાનું શરૂ કરે છે કે જો બીજા લોકોએ આ કામ કર્યું છે, તો આપણે પણ એ કરવું જોઈએ.<\/p>

યુવાનો સાથે કામ કરતી સંસ્થાઓ માટે કોયડાનો સૌથી મહત્વપૂર્ણ ભાગ છે તેમની જરૂરિયાતોથી વાકેફ રહેવું અને તે મુજબ પ્રતિક્રિયા આપવી. યુવાનોને એવું લાગવું જોઈએ કે તેઓ જે કાર્યક્રમ અથવા જે સમુદાયનો ભાગ છે તેમાંથી તેઓ કંઈક શીખી રહ્યા છે. મોટાભાગના લોકો પોતાનાં વ્યક્તિગત કૌશલ્યો વિકસાવવા માટે આ સમુદાયોમાં જોડાય છે, કેટલાક સમુદાયનો ભાગ હોવાની ભાવના અનુભવવા માટે જોડાય છે, અને કેટલાક બીજા લોકો તેમના સમુદાયના હેતુને આગળ ધપાવવા માટે જોડાય છે. તેમના પર આ હેતુ લાદવાનું સરળ છે કારણ કે મેટ્રિક્સ, કાર્યક્રમ અને ભંડોળ પૂરું પાડનારની માંગ આ જ છે. પરંતુ યુવાનોને વ્યસ્ત રાખવા માટે, આપણે સૌથી પહેલા તેમના શિક્ષણને પ્રાથમિકતા આપવી પડશે અને પછી તેમના શિક્ષણને ઉદ્દેશ્ય સાથે જોડવું પડશે.<\/p>

ટ્રાન્સલેશન ટૂલનો ઉપયોગ કરીને અંગ્રેજીમાંથી અનુવાદિત કરવામાં આવેલ આ લેખની સમીક્ષા અને તેનું સંપાદન મૈત્રેયી યાજ્ઞિક\/આકાશ પરમાર દ્વારા કરવામાં આવેલ છે.<\/em><\/p>

—<\/p>

વધુ જાણો<\/h3>